Месяц: Февраль 2018

Մայրենի դաս-20 Տնային աշխատանք 28․2․18

  1. Առանձնացրու քեզ դուր եկած հատվածը և բացատրիր՝ ինչու:

— Վա՛յ, իմ խեղճ ոտքեր: Տեսնես ով հիմա ձեզ գուլպաներ ու կոշիկներ կհագցնի, սիրելիներս: Հաստատ գիտեմ, ես չեմ կարող, ես շատ հեռու կլինեմ: Դուք ինքներդ մի կերպ գլուխ կբերեք այդ գործը: «Բայց նրանց հանդեպ պետք է բարի լինել, — մտածեց Ալիսը, — թե չէ կհրաժարվեն ուզածս տեղը գնալ: Ապա տեսնեմ, ամեն Ծննդյան տոնին ես նրանց պետք է մի զույգ նոր կոշիկ նվիրեմ»:

Այս հատվածը ինձ դուր եկավ այն պատճառով, քանի որ այս մասը շատ ծիծաղալույե

2․ Ինչպես կբացատրես այս հատվածը, իսկ դու համաձայն ես այդ մտքի հետ: — Երանի այդքան շատ լացած չլինեի,- ասաց Ալիսը ելք գտնելու համար այս ու այն կողմ լողալով,- ինձ թվում է՝ ես պետք է պատժվեմ խեղդվելով իմ սեփական արցունքների մեջ:

Այս նախադասությունը ուզում է ասել, որ լացելը ոչվոքին չի օգնի, ոչ քեզ ոչ ել ուրիշներին, և լացելը անիմաստ է։

3․ Ուշադիր կարդա այս գլուխը և գտիր այն հատվածը, որտեղ հեղինակը մեզ հուշում է այն մասին, թե ինչ է պետք անել դժվար կացության մեջ ընկնելիս: Ալիսը շատ կարևոր հարց էր տալիս ինքն իրեն: Որն էր այդ հարցը: Փորձիր ինքդ էլ պատասխանել այդ հարցին:

Հարցը այսպիսին էր Խնդրում եմ, սկզբից ասացեք, ո՞վ եմ ես հիմա։ Ես չեմ կարող պատասխանել այս հարցին, եթե ուղիղ իմաստով ես Վռամն եմ։

 

Մաթեատիկա դաս-20 Տնային աշխատայնք

1) Հետևյալ խնդիրները լուծե՛ք հավասարումներ կազմելու միջոցով.

Տուփի մեջ կոճակներ կային։ Երբ տուփի մեջ դրեցին ևս 30 կոճակ, նրանց քանակը դարձավ 95։ Քանի՞ կոճակ կար տուփի մեջ։

95-30=65

2) Գնացքը A քաղաքից B քաղաքն էր գնում 55 կմ/ժ արագությամբ,

իսկ B-ից A՝ 60 կմ/ժ արագությամբ։ A-ից B գնալու և վերադառնալու

համար, չհաշված կանգառները, գնացքին անհրաժեշտ եղավ 23 ժ։

Քանի՞ կիլոմետր է A-ից մինչև B։

23*5=115

60*23=1380

1380-115=1265

 

3) Գործարանի երեք արտադրամասերում աշխատում են 900

բանվորներ։ Առաջին արտադրամասում բանվորների քանակը 3

անգամ մեծ է, քան երկրորդում, իսկ երրորդում 150-ով փոքր է,

քան առաջինում։ Քանի՞ բանվոր է աշխատում ամեն մի արտադրամասում։

900-150=750

750:3=250

 

4) Առաջադրանքի համաձայն՝ բանվորների բրիգադը պետք է որոշ

քանակությամբ մանրակներ պատրաստեր 12 օրում։ Սակայն

բրիգադը, օրական պատրաստելով 60 մանրակ, առաջադրանքը

60/կատարեց 8 օրում։ Օրական քանի՞ մանրակ պիտի պատրաստեր

բրիգադը՝ առաջադրանքի համաձայն։

60*8=480

480:12=40

 

 

Մայրենի դաս-19 Տնային աշխատանք

1. Եթե քեզ հանդիպեր բաճկոնավոր և ժամացույցով խոսող նապաստակ, ի՞նչ կանեիր:

Եթե ինձ հանդիպեր այդպիսի նապաստակ, ես շատ կզարմանայ և միքիչ հետո նրա հետ կփորցեի զրուցել։

2. Կարող ես նապաստակին նմանեցնել մարդու որևէ տեսակի (քեզ կօգնի նապաստակի արտաքին տեսքի նկարագրությունն ու վարքագիծը):

 

Ես կարողեմ նմանացնել նապաստակին տարորինակ, ընկեր չունեցող, վատ հագնված մարդու հետ։

3. Առանձնացրու Ալիսի հետ կատարված բոլոր այն դիպվածները, որոնք տարօրինակ են թվում: Այդ տարօրինակությունները ինչ փոխեցին Ալիսի մեջ (կարող ես մեջբերել քո ասածը հիմնավորող հատվածը):

Ալիսին բոլորովին տարօրինակ ու արտասովոր չթվաց այն, որ ճագարն անցնելիս ինքնիրեն խոսեց.

— Վայ ինձ, վայ ինձ, ուշանում եմ, շատ եմ ուշանում:

 

Իսկ երբ ճագարը բաճկոնի գրպանից հանեց ժամացույցը, ուշադիր նայեց ու ապա շարունակեց ճանապարհը, Ալիսը վեր թռավ, որովհետև երբեք չէր տեսել բաճկոն հագած կամ ժամացույց ունեցող ճագարի և հետաքրքրությունից վառվելով վազեց ճագարի հետևից ու հասցրեց տեսնել, թե ինչպես վերջինս ցատկեց մտավ ցանկապատի տակի փոսը:

Ճագարի բույնը մի որոշ տարածություն ձգվում էր ուղիղ թունելի նման, հետո միանգամից կտրուկ ցած էր իջնում, այնքան կտրուկ, որ աղջիկը նույնիսկ չհասցրեց իրեն հետ պահել ու ընկավ խոր ջրհորի մեջ։

Այս ու այնտեղ նա մեխերից կախված քարտեզներ ու նկարներ տեսավ: Դարակների մոտով անցնելիս ցած բերեց մի սափոր, որի վրա կպցրած էր «ՆԱՐՆՋԻ ՀՅՈԻԹ» պիտակը, բայց ափսոս դատարկ էր։

Հետաքրքիր է, մինչև հիմա քանի՞ մղոն անցած կլինեմ, բարձրաձայն ասաց նա, երևի երկրի կենտրոնին եմ մոտենում: Ինձ թվում է, արդեն չորս հազար մղոն իջած կլինեմ:

Մեկ էլ հանկարծ թրըմփ, թրըմփ, նա փռվեց փայտերի կույտի ու չոր տերևների վրա և վայրէջքն ավարտվեց:

Ալիսի ոչ մի տեղը չցավեց նա մի ակնթարթում թռավ -կանգնեց ու նայեց չորս կողմը. գլխավերևում խավար էր: Դիմացը մի երկար միջանցք էր ձգվում, և երևում էր շտապ — շտապ հեռացող Սպիտակ ճագարը:

Ալիսը քամու նման առաջ սլացավ ու հասցրեց լսել անկյունում անհետացող ճագարի ձայնը.

— Վա՜յ իմ խեղճ գլխին, վա՜յ իմ խեղճ գլխին, ինչքա՜ն ուշացա:

Ալիսն արդեն մոտեցել էր ճագարին, բայց վերջինս նորից շրջվեց անկյունը: Ալիսը հայտնվեց երկար ու ցածր սրահում, որը լուսավորված էր առաստաղից կախված լապտերների շարքով:

Շուրջը բազմաթիվ դռներ կային, բոլորն էլ փակ

4. Դուրս բեր այն տողերը (արտահայտություն, նախադասություն, պարբերություն), որոնք քո կարծիքով շատ կարևոր են, մեկնաբանիր դրանց կարևորություն:

Այս տաքստի պատմության մեջ ամեն ինչը կարևոր է, այդ պատճառով ես չեմ գրում։

 

108․Նկարչին հատուկ-

ախպոտ դարձնել-ախտոտել

աներևույթ դառնալ-անհետանալ

անօրեն բառ-

աշխույժ դաառնալ-աշխուժանալ

դաշույնով հարվածել-դաշնահարել

անդունդին խորություն ունեցող-անդնդախոր

մառախուղով պատված-մառախլապատ

109․ա)ձկնորս

բ)բարեգործ

110․

ա)երորդ-երորդ կագում գտնվող

երորդել-

երեք հոքուց բախկացած

առամյա-երեք տարուց բախկացած

երեք գիծ ունեցող

բ)երկնագույն-երկնքի գույն ունեցող

երկնահաս-երկնքին հասնող

երկնասույզ-երկինք հասնող

երկնային-երկնքին բնորոշ

գ)

երկիմաստ-երկու իմաստ ունեցող

երկթև-երկու թև ունեցող

երկհարկ-երկու հարկանի

երկամսյա-երկու ամսով

երկվորյա-երկու օրով

 

 

Մաթեմատիկա Դաս-17 Տնային աշատանք

4) Հայտնի է, որ a-ն ամբողջ թիվ է։ Կարելի՞ է ասել, որ՝

ա) a-ն բացասական թիվ է, ոչ

բ) |a|-ն ոչ բացասական թիվ է այո

գ) a-ն դրական թիվ է, այո

դ) 2a–3<2a, այո

ե) a-ն կոտորակային թիվ է, ոչ

զ) (|a|+1)-ը դրական թիվ է։ այո

5) Գտե՛ք արտահայտության ամենամեծ արժեքը.

ա) 3 – |x|,

բ) –|x|,

գ) –3 ⋅ |x|,

դ) –(|x| – 2)։

6) Վազքի մրցումներում մարզիկներից մեկը տարածությունն անցել

է 4 ր 45 վրկ-ում, իսկ մյուսը՝ 20 %-ով արագ։ Ինչքա՞ն ժամանակում

է նա հասել վերջնագծին։

4*60=240

240+45=285

285:5=57

7) Տարբեր փականներ ունեցող երեք ճամպրուկների բանալիները

խառնվել են իրար։ Բավակա՞ն է արդյոք երեք փորձը, որպեսզի

իմանանք, թե որ բանալին որ ճամպրուկինն է։

ոչ

 

Մաթեմատիկա Դաս-13 Տնային աշխատաքն

4) Հայտնի է, որ a-ն ամբողջ թիվ է։ Կարելի՞ է ասել, որ՝

ա) a-ն բացասական թիվ է, ոչ

բ) |a|-ն ոչ բացասական թիվ է այո

գ) a-ն դրական թիվ է, այո

դ) 2a–3<2a, այո

ե) a-ն կոտորակային թիվ է, ոչ

զ) (|a|+1)-ը դրական թիվ է։ այո

5) Գտե՛ք արտահայտության ամենամեծ արժեքը.

ա) 3 – |x|,

բ) –|x|,

գ) –3 ⋅ |x|,

դ) –(|x| – 2)։

6) Վազքի մրցումներում մարզիկներից մեկը տարածությունն անցել

է 4 ր 45 վրկ-ում, իսկ մյուսը՝ 20 %-ով արագ։ Ինչքա՞ն ժամանակում

է նա հասել վերջնագծին։

4*60=240

240+45=285

285:5=57

7) Տարբեր փականներ ունեցող երեք ճամպրուկների բանալիները

խառնվել են իրար։ Բավակա՞ն է արդյոք երեք փորձը, որպեսզի

իմանանք, թե որ բանալին որ ճամպրուկինն է։

ոչ

Որսորդն և կաքավը

Օրվա մի օր որսորդը գնում ա անտառն ու հանդը, որ որս անի, բերի իր տունն ու էրեխանցը կառավարի։ Էնա, որ մտնում ա հանդը, սրան մի կաքավ ա ռաստ գալի։

— Որսկան ախպեր,— ասում ա կաքավյը,— ես գիտեմ, որ դու եթե որս չանես, էրեխեքդ սոված կմնան։ Թե կուզես, հրես, արի ինձ խփի, մենակ թե հանուն քու որդկերանցը, որ ճուտս քեզ պատահի, նրան չխփես։

— Լավ, կաքավ քույրիկ,— ասում ա որսկանը,— բա ես ո՞նց իմանամ, թե քու ճուտը ո՞րն ա։

— Ձեռդ դալար մնա, որսկան ախպեր, բա դու ճանաչ չե՞ս։ Ղշերի միջին իմ ճուտը ամենասիրունն ա, իմ ճուտը, որ ման ա գալի, ոտը ոտի առաջին ա գնում, տեսնողը հայիլ մայիլ ա լինում։ Բա, որ նրա ձենը լսես, խելքդ կգնա, էնքան անուշ, էնքան քաղցր ա կղկղում։

— Լավ,— ասում ա որսկանը,— խոսք եմ տալիս, որ քու ճուտը թվանքիս բերնին չքաշեմ։

Իրիկունը որսկանը, որ տուն ա գալի, կաքաւվն ասում ա.

— Բա, չէ՞ ես քեզ աղաչեցի, որ դու իմ ճուտին չխփես։

— Կաքավ-քույրիկ,— ասում ա որսկանը,— հրես ինքդ մտիկ արա, սա քու ասած սիրուն, հայիլ-մայիլ գալու ճուտը չի։ Սա տեղովը մեկ մոխրագույն ա…

Սաղ գիշերը կաքավը լաց ա լինում։

* * *

— Փառքդ շատ լինի, տեր աստված,— խոր հոգոց քաշեց մեր հարևանի կնիկը, մոր սիրտը սիրտ ա, թեկուզ իսանի սիրտ լինի, թեկուզ թռչունքի։ Մոր սրտի դարդ ու ցավին սարերը չեն դիմանա։ Զավակի վիշտն ու կսկիծը կրակի շապիկ ա մոր հագին։

Էս որ ձեզ կպատմեմ՝ իսկական էլած բան ա։

 

 

 

Մի օր ոսորդը գնումա անտառ և դաշտ, որսորդություն անի, բերի տուն ու երեխաներին կառավարի։ Հենց որ մտնումա դաշտ, կաքավը գալույա դաշտ։

Որսկան ախպեր, -ասումա կաքավը, -ես գիտեմ եթե չվորսաս էրեխեքտ սոված կմնան։ Թե կուզես, ահավասկ արի խփի ինձ, մենաքթե նպատակով  ոք որդիկ, որ տղուս տենաս չխփես։ 

-Լավ,- ասումա որսորդը, -բա ոնց իմանամ օվա քո տղեն։

-Մի անհանգստացի, որսկան ախպեր, բա դու ճանաչող չես։ Էրեխեքի մեջից իմ տղեն ամենա սիրուննա, իմ տղեն որ մանա գալիս ոտերը իրար առաջա դնում, նույննա տես։ Բա որ ձենը լսես կգժվես էնքան անուշա գեղգեղում։ 

-Լավ, -ասումա որսորդը,- որ տենամ չեմ խփի։

Իրիկունը, որ որսկանը տունա գալիս, և կաքավը ասումա․

-Բա ես քեզ աղաչեցի, որ դու իմ տղուն չխփես։

-Կաքավ ախպեր,-ասումա որսկանը, հըլը ինքդ մտածի, եսի քո սիրուն, միրուն, տղեն չի, Եսի նենցել մոխրագույնա։

Սաղ գիշեր կաքավը լացումեր․․․

 

-Փառք ատծո տեր աստված,-հարևանի կնիկը խղճաց, մայրիկի սիրտը սիրտը սիրտա , թեկուզ իսնի, թեկուղ թռչյունի։ Մայրիկի սրտի դարդը սարերը չեն դիմանա, զավակի ցավը և կասկածը վառվող շապիկա մայրիկի հագին։ 

 

 

Հնձվորները

Մի ամառ օր, մեր Օհանեսն ու իր տասներկու տարեկան տղեն գնում են արտը հնձի։ Մի քիչ որ հունձ են անում, սովածանում են, նստում են հաց ուտելու։ Էրկուսն էլ զոռ ուտող, հերը՝ տղիցը, տղեն՝ հորիցը բեթար ուտող են լինում։

Վերջը, որ մի օր լավ-լազաթին, կուշտ ու կուռ ուտում են, տղեն ասում ա.

— Ապի, համա թե կերանք հա՜։ Բա էսքան էլ ուտել կլինի՞։

Հերը թե՝

— Բա դե ի՞նչ կա զարմանալու, ես մի աժդահա մարդ, ղոչաղ, ասլան, ուտող, դու էլ հրես մի եքա տղա, ասլան Բալասի, ուժով, համ էլ լավ ուտող։

Բերանները սրբում են, գերանդիները ձեռներն առնում, համա հենց մի քիչ հնձում են, բեզարում են։ Տղեն թե՝

— Ապի՝ բեզարել եմ, մի քիչ դինջանանք։

Հերը թե՝

— Հա, այ որդի, ես էլ եմ բեզարել՝ դինջանանք։

Նստում են մի կուշտ էլ դինջանում, մին էլ, որ վեր են կենում, տեսնում են արտի ծերիցը մի թիքա են հնձել մենակ։

— Ապի,— ասում ա տղեն,— բա էս ո՞նց ա, ինչի՞ ենք էսքան քիչ հնձել։

Հերը թե՝

— Ապին քե մատաղ, բա դե ոնց անենք։ Ես մի պառավ, ալևոր մարդ, դու էլ մի քորփա երեխա։ Սրանից ավել ո՞նց հնձեինք։

 

 

Մի օր Ամառը, Հօվանեսը և իր տասներկու տարեկան տղեն գնում էն դաշտը հնձեն։ Միքիչ որ մաքրումեն սովածանումեն, գնումեն հաց ուտելու։ Երկուսնել տանջվելով են ուտում հերը տղուց շատ, տղեն հերից։

-Ախպեր շատ չկերանք։ ԲԱ ետքան ուտել կլինի։

Հերը թե

Զարմանալի չի, ես մի հսկա մարդ եմ, կտրիչ, առյուծ, ուտող, դուելես մի մեծ տղա, առյուծ բալասի, ուժեղ, համել լավես ուտում։

Բերաները սրփումեն, խոտ հնձելիքը վերցրեցին։

-Ապեր հնձելեմ, արի միքիչ հանգստանանք։

-Հա այ որդի եսելեմ հնձե հանգստանանք։

Արդեն կուշտ հանգստանումեն, մեկել տեսան, որ դաշտի ծերից համարյա չեն մաքրել։

-Ախպեր, -ասումա տղեն, -Բա ես ոնցա, եսքան քիչենք մաքրել։

-Ապեր պատանի։ Ես մի պառավ մարդ, դուել միհատ փոքր էրեխա։

 

 

Թագավոր օձ և աղքատ

Ասում են մի գիշեր Արևելքի թագավորը էրազ ա տեսնում, որ երկնքիցը գելեր են թափվում։ Զարհուրած վեր ա թռչում տեղից, չի իմանում, թե ո՞նց հասկանա էս էրազը։ Հրաման ա տալիս, թե ով էս էրազը մեկնի, բացատրի, նրան հարիր ոսկի կտամ։

Մի աղքատ մարդ էդ որ լսում ա, բերնի ջուրը գնում ա։ Արտումը աշխատանք ա անում, ամա ուշք ու միտքը էն հարիր ոսկին ա։

Մին էլ տեսնում ա հրես իր բնիցը դուրս էկավ մի օձ, ասավ. «Մարդ-ախպեր, որ թագավորի էրազի միտքը քեզ ասեմ, հարիր ոսկին որ առնես, կբերես ինձ հետ կկիսե՞ս։

— Հա,— ասում ա աղքատը,— դու ասա՝ ես կկիսեմ։

— Գնա,— ասում ա օձը,— թագավորին ասա, որ նազիր-վեզիրները, փաշա-փուշեքը, մեծամեծները գել ու գազան դառած աշխարքը կերան, աղքատ ու չքավորներին հալից գցեցին։ Ժողովուրդը մեղք ա, մինչև էդ մեծամեծ-ների գյամը չքաշի, կարգի չբերի, աշխարքը չի խաղաղվի։

 

Աղքատը գնում ա թագավորի մոտ, նրա էրազը մեկնում, հարիր ոսկին ստանում, ետ գալի, ամա էնպիսի ճամփով, որ օձին չպատահի, նրա փայը չտա։

Անց ա կենում մի առ ժամանակ։ Էս թագավորը հիմի էլ էրազում տեսնում ա, որ երկնքից աղվեսներ են թափվում։ Կանչում ա աղքատին, թե բա չես ասիլ էսենց, էսենց էրազ եմ տեսել, որ էս էրազի միտքը չկարենաս հասկանալ գլուխդ կտրիլ կտամ։

Աղքատը մնում ա էրկու կրակի մեջտեղը, թե էրազը չկարենա բացատրի՝ գլուխը կկտրվի, օձի մոտ էլ սևերես ա մնացել։ Չի իմանում ի՞նչ անի։ Մին էլ տեսնում ա օձը սողաց, մոտեցավ ասեց.

 

— Գնա, ասա թագավորին, որ էս տարին ստի ու խաբեության տարի ա։ Ուշքդ վրեդ պահի, աչքդ՝ բաց։ Չհավատաս ոչ կնկանդ, ոչ որդկերանցդ, ոչ բարեկամներիդ ու ազգականներիդ։

Աղքատը գալիս ա թագավորի էրազը բացատրում, հարիր ոսկին ստանում գալիս ա տուն, էլ ետ օձի փայը չի տալիս։

Էս թագավորը վրա իրեք անգամն էլ ա էրազ տեսնում, հիմի էլ երկնքիցը գառներ են թափվում։ Աղքատին կանչում են, որ թագավորի էրազը հասկանա-մեկնի։ Աղքատը ժամանակ ա խնդրում, գնում ա օձի մոտ ասում.

 

— Ես արել եմ, դու մի անի, իմ էրեսը քու առաջ սև ա, էրկու անգամ քեզ խաբել եմ՝ էլ չեմ խաբի։ Թագավորը էս տեսակ էրազ ա տեսել։ Սրա միտքը ինձ հասկացրու՝ գնամ թագավորին ասեմ, թե գլուխս կտրիլ կտա, էրեխեքս կմնան անտեր անտիրական։
Օձը սովորացնում ա, մարդը գնում ա ու ասում.

— Գելերին որ ջարդես, աղվեսներին բնաջինջ անես, գառան պես կապրեն մարդիկ, էլ դարդ ու ցավ չեն ունենա։

Աղքատը շատ ոսկի ա ստանում, բերում ա դնում օձի առաջին թե՝

 

— Վեկալ, ինչքան քեֆդ տա։

Օձը ծիծաղում ա, ասում.

— Մարդ ախպեր, էն անգամ, որ իմ փայ ոսկին չտվիր, աշխարհի տերը գելերն էին, դու էլ նրանց նման իմ փայը կերար։ Աղվեսի աշխարհում, աղվեսի պես ինձ խաբեցիր, հիմի գառան ժամանակը դու էլ ես գառ դառել։ Էդ նրանից ա, որ մարդ արարածի մեջը գելն էլ կա, աղվեսն էլ ու գառն էլ կա։ Ոսկին որ բերել ես ինձ համար, ես ի՞նչ անեմ։ Տար, քու դարդերին դարման արա, ամա աշխատի, որ քու միջի գելն ու աղվեսը սատկեն ու միշտ գառը մնա կենդանի։

Եթե ուզում եք տեսնել այս հեքաթի աշխարհաբար թարգմանություննը սեղմեք Շարունակել Կարդալ:

Ասում են մի գիշեր Արևելքի թագավորը երազ է տեսնում, որ երկնքից գայլեր են թափվում: Վախեցած վեր է թռչում իր տեղից, չի իմասնում, ո՞նց հասկանա այդ երազը: Հրաման է տալիս, թե ով այդ երազը բացատրի նրան համապատասխան ոսկի կտամ:

Մի աղքատ մարդ է լսում և զարմանում: Արտում աշխատանք էր անում, բայց մեկ է ուշքը և միտքը ոսկիի վրա է: 

Մեկ էլ տեսնում է, որ դիմացը դուրս եկավ մի օձ և ասաց. <<Մարդ-ախպեր, որ թագավորի երազի միտքը ասեմ, երբ վերցնես համապատասխանող ոսկին կկիսես>>

 — Հա, — Ասում է աղքատը — դու ասա՝ ես կկիսեմ

 — Գնա,-ասում է օձը, — թագավորինա ասա, որ նազիր վերզիրները, փաշա-փուշեքը, մեծամիտները գայլ ու գազան դառած աշխարհքը կերան, աղքատներին և չքավորներին թուլացրեցին: Ժողովուրդը մեղք է, մինչև այդ մեծամիտների գյամը չքաշի, կարգի չբերի, աշխարհրքը չի խախաղվի:

Աղքատը գնում է թագավորի մոտ, նրա երազը պատմում, համապատասխանող ոսկին ստանում, ետ գալի, բայց այնպիսի ճանապարհով, որ օձին չհանդիպի, նրա փայը չտա: 

Ժամանակ է անցում: Այս թագավորը հիմա էլ երազում տեսնում է, որ երկնքից աղվեսներ են թափվում: Կանչում է աղքատին, թե բա ինքը չասի, թե երազումս տեսել եմ էսենց, էնենց, որ այդ երազի միտքը չես հասկացրել գլուխդ կոտրել կտամ:

Աղքատը մնումա փորձանքի մեջ, թե երազը չկարողնանա բացատրի գլուխը կկտրվի, օձի հետ էլ չի կարող շփվի:

 — Գնա, ասա թագավորին, որ այս տարի ստի ու խաբեության տարի է: Ուշքդ վրեդ պահի, աշքդ՝ բաց: Չհավատաս ոչ կնոջդ, որ որդիներիդ, ոչ բարեկամների ոչ էլ ազգականներիդ:

Աղքատը գալիս է թագավորի մոտ երազը բացատրում, համապատասխանող ոսկին ստանում գալիս է տուն, և էլի այդ օձի փայը չի տալի:

Այս թագավորը երրորդ անգամ էլ է երազ տեսնում, այս անգամ էլ երկնքից գառներ էին թափվում: Աղքտին կանչում է թագավորի մոտ, որ երազը հակացնի: Աղքատը ժամանակ է խնդրում գնում օձի մոտ և ասում. 

 — Ես արել եմ այդպիսի բան, դու մի արա, իմ երեսը քո առաջ սև է, երկու անգամ քեզ խաբել եմ՝ էլ չեմ խաբի: Թագավոր էս տեսակ երազ է տեսել: Այս երազի միտքը ինձ հասկացրու՝ գնամ թագավորին ասեմ, բայց եթե չասեմ գլուխս կոտրել կտա, երեխեքս կմնան անտեր:

Օձը սովորեցնում է, մարդը գնում է ու ասում.

 — Գայլերին որ կոտրես, աղվեսներին վերացնես, գառան պես կապրեն մարդիկ, էլ դարդ ու ցավ չեն ունենա:

Աղքատը շատ ոսկի է ստանում, բերում դնում օձի առաջ և ասում թե՝

 — Վերցրու, ինչքան ուզես:

Օձը ծիծաղում է, և ասում.

Մարդ եղբայր, այն անգամ, որ իմ փայ ոսկին չտվեցիր, աշխարհի տերը գայլերն էին, դու էլ նրանց նման իմ փայը կերար: Աղվեսի աշխարհում, աղվեսի պես ինփ խաբեցիր, իսկ հիմա գառան ժամանակ դու էլ գառ դառար: Դա նրանից է, որ մարդ արարածի մեջ գայլն էլ կա, աղվեսն էլ կա ու գառն էլ կա: Ոսկին որ բերեցիր ինձ համար, ես ի՞նչ անեմ: Տար, քու դարդերին սահման տու, բայց աշխաի, որ քո միջի գայլն ու աղվեսը սատկեն ու միշտ մնա կենդանի:

Մաթեմատիկա դաս-13 Տնային աշխատանք

1) Լուծե՛ք հավասարումը.

ա) 1006 – 832 = 174,

բ) 1405 – 1297 = 108,

գ) 78 + 818 = 896,

դ) 330 – 303 = 27,

ե) 84 + 40 = 124,

զ) 2003 + 2558 = 4561։

2) Հավասարման արմա՞տն է արդյոք 3 թիվը.

ա) 3 – 3 = 0,ճիշտ

բ) x – 5 = 0, սխ ալ

գ) 7 – x = 0,սխալ

դ) 3 – x = 0,ճիշտ

ե) 2 ⋅ x = 6, ճիշտ

զ) x = 6 – x:սխալ

3) Կազմե՛ք հավասարում և լուծե՛ք այն.

ա) x թվին գումարել են 4 և ստացել են 19:

x+4=19

15+4=19

բ) x թվից հանել են 10 և ստացել են 7:

x-10=7

17-10=7

գ) 35-ից հանել են x թիվը և ստացել են 5:

35-x=5

35-30=5

դ) 11-ին գումարել են x թիվը և ստացել են 25:

12+x=25

11+13=25

4) Բավարարո՞ւմ է արդյոք 2 թիվը տրված անհավասարմանը.

ա) x < 3,ճիշտ

բ) x > 4,սխալ

գ) 5x > 0,ճիշտ

դ) 2x < 3 :սխալ